Mobbing w polskim prawie pracy.


Mobbing jest terminem wprowadzonym przez szwedzkiego lekarza – Petera-Paula Heinemanna, odnoszącym się do sytuacji występującej w grupie społecznej. Ma on miejsce w środowisku pracowniczym, jeśli występują tam takie zachowania jak: prześladowanie, poniżanie, ośmieszanie, izolowanie, czy też zastraszanie współpracownika.

Możemy wyróżnić mobbing ukośny, który występuje, gdy osoby będące w relacji mobbującej nie są na równorzędnych stanowiskach. Odmiennym rodzajem w klasyfikacji, jest mobbing prosty, który ma miejsce, gdy osoby pracują na równych sobie stanowiskach.

Warto zwrócić uwagę na fakt, że działania mobbujące nie odnoszą się wyłącznie do agresji fizycznej, czy bezpośredniej  agresji słownej. Często mamy do czynienia z agresją pośredniąterrorem emocjonalnym, naruszaniem godności osobistej, które to mają znaczący, szkodliwy wpływ na psychikę jednostki. Uszczerbek na zdrowiu i zagrożenie wystąpienia deficytów psychicznych, na jakie narażony jest mobbowany  pracownik, prowadzą do obniżenia nie tylko efektywności i satysfakcji wykonywanej pracy, ale także spadku jakości życia i ogólnego funkcjonowania psychospołecznego.

Prawo polskie chroni osoby zatrudnione przed szkodliwym oddziaływaniem współpracowników oraz wszelkim nadużyciom w środowisku pracy.

  • Zgodnie z art. 943.§ 1. Pracodawca jest obowiązany przeciwdziałać mobbingowi. Oznacza to, iż na pracodawcy spoczywa obowiązek interwencji w sytuacji, gdy pracownik w jakikolwiek sposób jest nękany przez otoczenie, niezależnie od tego kto jest osobą nękającą, a kto pokrzywdzonym.
  • Ponadto pracownik, który doznał uszczerbku na zdrowiu, bądź uzasadnionych strat psychicznych może ubiegać się od pracodawcy o zadośćuczynienie tytułem odszkodowania za wyrządzone krzywdy.
  • Niezbędne mogą okazać się konsultacje mobbowanego pracownika z lekarzem lub biegłym psychologiem, w celu uzyskania odpowiedniego oświadczenia o aktualnym stanie zdrowia.
  • Jeśli mobbing był przyczyną rozwiązania umowy o pracę, poszkodowany ma prawo zażądać świadczenia pieniężnego o wysokości nie niższej niż minimalne wynagrodzenie za pracę. Górna wysokość odszkodowania, którego może żądać poszkodowany nie jest ograniczona.
  • Aby można było dopełnić wyżej opisanej procedury, pisemne oświadczenie o rezygnacji wraz z określonym powodem, powinno zostać niezwłocznie dostarczone do pracodawcy.

Zobacz również:

  1. Mobbing – reguły ogólne
  2. Dyskryminacja kobiet w miejscu pracy
  3. Prawo pracy a osoby niepełnosprawne.
  4. Prawa kobiet w ciąży regulowane przez kodeks pracy.