Historia prawa wekslowego i jego źródła

Początki i źródła weksli

Ze względów bezpieczeństwa rozpowszechniało się zobowiązanie do wypłaty oznaczonej kwoty pieniężnej przez bankiera w innym mieście (na obszarze miast włoskich) w XII wieku.
W XIV wieku pojawił się indos, to przenoszenie wierzytelności z weksla na inną osobę, która w oznaczonym dniu może otrzymać kwotę określoną w wekslu. Weksel może być przenoszony przez indos do nadejścia terminu płatności.
Pierwsze przepisy prawa wekslowego w Polsce pojawiły się w XVIII wieku. Wraz z rozwojem handlu zaszła potrzeba ujednolicenia prawa wekslowego, miało to znaczenie zwłaszcza w przypadku transakcji międzynarodowych. W XIX wieku pojawił się problem czy to, co jest uważane za weksel w jednym kraju, pełni również funkcję weksla w innym kraju. W związku z tym przed I Wojną Światową odbyła się konferencja w Hadze, ale jednak była to nieudana konwencja prawa wekslowego, bowiem nie doszło do zawarcia międzynarodowej konwencji prawa wekslowego.
W 1930 r. doszło do konwencji w Genewie, była to wreszcie udana konwencja prawa wekslowego. Polska podpisała i ratyfikowała tą konwencję.

Trzeba pamiętać o tym, że system konwencyjny jest bardziej wymagający – tzn. jeżeli coś jest wekslem według systemu konwencyjnego to na pewno też według systemu anglosaskiego.

W 1930 r. w Genewie podpisano 3 konwencje:

I konwencja – zawierała tekst jednolity prawa wekslowego. Opracowano międzynarodowe prawo wekslowe. Miało ono obowiązywać we wszystkich krajach, które podpisały i ratyfikowały konwencję. Zezwolono jednak na pewne odstępstwa od jednolitego prawa wekslowego – były to tzw. „rezerwaty krajowe”. Wskazano zakresy, w jakich kraje mogą wprowadzać odstępstwa od jednolitego prawa wekslowego. Polska praktycznie w ogóle nie skorzystała z możliwości odstępstw, treść polskiego prawa wekslowego jest prawie identyczna z treścią jednolitego prawa wekslowego.

II konwencja – dotyczyła kolizji praw, rozstrzygała spory pomiędzy prawami poszczególnych krajów.

III konwencja – dotyczyła niezależności zobowiązania wekslowego od opłaty skarbowej (wcześniej opłaty stemplowej).

W wyniku opracowania konwencji Genewskiej mamy obecnie „kraje systemu konwencyjnego” i „kraje systemu anglosaskiego”.