Kryteria ustalania wynagrodzenia za pracę

Kryteria ustalania wynagrodzenia za pracę zawarte są w art. 78 § 1 Kodeksu Pracy (kp), zgodnie z którym wynagrodzenie za pracę powinno być tak ustalone, aby odpowiadało w szczególności rodzajowi wykonywanej pracy i kwalifikacjom wymaganym przy jej wykonywaniu, a także uwzględniało ilość i jakość świadczonej pracy.

Kryteria te nie mają roszczeniowego charakteru, pracownik nie może powoływać się przed sądem pracy, że jego wynagrodzenie jest zbyt niskie, bowiem nie odpowiada rodzajowi pracy, jej ilości lub jakości, jeżeli powołuje się tylko na ten przepis.

W art. 78 § 2 kp mowa jest o wynagrodzeniu podstawowym – to tzw. stawka płacy zasadniczej, którą odnosi się albo do wykonywania pracy określonego rodzaju albo do pracy na oznaczonym stanowisku.

Zgodnie z tym przepisem: w celu określenia wynagrodzenia za pracę ustala się, w trybie przewidzianym w art. 771-77kp, wysokość oraz zasady przyznawania pracownikom stawek wynagrodzenia za pracę określonego rodzaju lub na określonym stanowisku, a także innych (dodatkowych) składników wynagrodzenia, jeżeli zostały one przewidziane z tytułu wykonywania określonej pracy.

Jak dotychczas ustawodawstwo pracy nie wygenerowało jednolitej definicji wynagrodzenia za pracę. W doktrynie przyjmuje się, że wynagrodzenie za pracę to świadczenie obowiązkowe, okresowe, mające wartość majątkową, spełniane na rzecz pracownika w ramach stosunku pracy w zamian za świadczoną pracę.

 Dział trzeci Kodeksu Pracy opisuje warunki wynagrodzenia za pracę poprzez określenie:

–         składników wynagrodzenia za pracę,

–         sposobu obliczania wynagrodzenia,

–         terminu wypłaty wynagrodzenia,

–         miejsca spełnienia świadczenia,