Nowe rozporządzenie w sprawie faktur elektronicznych

Od 1 stycznia 2013 r. obowiązuje nowe rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 20 grudnia 2012 r. w sprawie przesyłania faktur w formie elektronicznej, zasad ich przechowywania oraz trybu udostępniania organowi podatkowemu lub organowi kontroli skarbowej (Dz.U. 2012, poz. 1528). Nowe rozporządzenie liberalizuje obowiązujące do końca 2012 r. wymogi w zakresie sposobu dokonania przez odbiorcę faktury akceptacji przesyłania faktur w formie elektronicznej, które zostaną otrzymane przez niego wyłącznie w formie elektronicznej.

Obecnie nie ma już obowiązku wyrażania formalnej zgody na ten rodzaj przesyłu (w formie pisemnej lub elektronicznej), pozostawiając te kwestie umowie między podatnikami. W związku z tym za akceptację można uznać zgodę przyszłego odbiorcy faktur wyrażoną np. ustnie, której efektem będzie np. przyjęcie przez podatnika otrzymanej w formie elektronicznej faktury do realizacji, w tym do uregulowania płatności z niej wynikającej. Nowością w stosunku do starego rozporządzenia jest doprecyzowanie możliwych sposobów zapewnienia autentyczności pochodzenia, integralności treści faktury oraz jej czytelności poprzez wskazanie dowolnych kontroli biznesowych, które ustalają wiarygodną ścieżkę audytu między fakturą a dostawą towarów lub świadczeniem usług. Autentyczność pochodzenia i integralność treści faktury, będą zachowane w szczególności w przypadku wykorzystania bezpiecznego podpisu elektronicznego, weryfikowanego za pomocą ważnego kwalifikowanego certyfikatu, lub elektronicznej wymiany danych (EDI) zgodnie z umową w sprawie europejskiego modelu wymiany danych elektronicznych.

Podatnicy posiadający siedzibę działalności gospodarczej na terytorium kraju są zobowiązani do przechowywania faktur przesłanych drogą elektroniczną, na terytorium kraju. Podatnicy będą mogli przechowywać te faktury poza terytorium kraju, analogicznie do zasad obowiązujących na podstawie nieaktualnego już rozporządzenia z 17 grudnia 2010 r., jeżeli faktury będą przechowywane poza terytorium kraju w formie elektronicznej w sposób umożliwiający organowi podatkowemu lub organowi kontroli skarbowej, za pomocą środków elektronicznych, dostęp do nich on-line.

Łukasz Mizera – radca prawny

Źródło: www.experto24.pl