Solidarność dłużników i wierzycieli cz. I

Zasadą są proste stosunki zobowiązaniowe, gdzie jest jeden wierzyciel i jeden dłużnik. Zdarzają się sytuacje, gdy po jednej ze stron występuje większa liczba osób. Wtedy pojawia się problem ich wzajemnego stosunku. U nas przyjęto takie rozwiązanie, że w pierwszej kolejności, gdy występuje większa liczba podmiotów po jednej stronie, to wchodzi w grę solidarność. O ile solidarność dłużników występuje dosyć często także z mocy prawa, o tyle solidarność wierzycieli z mocy prawa nie występuje, a może wynikać z czynności prawnych.
Solidarność dłużników może także wynikać z czynności prawnej. Przepisu rozróżniają dwie sytuacje solidarności dłużników. Po pierwsze, przypadki obligatoryjnej solidarności – tych jest najwięcej, np. art. 441 § 1 Kodeksu Cywilnego (KC) – jeżeli kilka osób ponosi odpowiedzialność za szkodę wyrządzoną czynem niedozwolonym, odpowiadają oni solidarnie. Inny przykład to art. 864 KC mówiący o tym, że za zobowiązania spółki cywilnej wspólnicy odpowiedzialni są solidarnie, a także art. 1034 § 1 KC: do chwili działu spadku spadkobiercy ponoszą solidarną odpowiedzialność za długi spadkowe. To są przykłady przepisów bezwzględnych, narzucających solidarność. Są też takie przepisy, gdzie solidarność nie jest obligatoryjna, ale wchodzi w grę w braku innych rozwiązań. Art. 370 KC stanowi, że jeżeli osoby zaciągnęły zobowiązanie dotyczące ich wspólnego mienia, są one zobowiązane solidarnie, chyba że umówiono się inaczej. Istnieje więc możliwość innego uregulowania kwestii solidarności.

Czym się charakteryzuje solidarna odpowiedzialność za dług

Na dłużnikach solidarnych spoczywa obowiązek spełnienia jednego świadczenia, niezależnie od tego ilu tych dłużników jest. Kilka podmiotów jest do tego zobowiązanych. Każdy z tych dłużników odpowiada za spełnienie całego świadczenia, nawet, jeżeli źródło odpowiedzialności jest takie samo. Jeżeli spadkobierca dokona zbycia udziału w spadku, to spadkobierca i nabywca odpowiadają solidarnie, z tym że podstawa ich odpowiedzialności jest różna, bo ten drugi odpowiada jako nabywca udziału. Trzecia cecha – wierzycielowi przysługuje wybór, od którego z dłużników będzie się domagał świadczenia, czy od jednego, czy od niektórych czy od wszystkich, co wzmacnia pozycję wierzyciela. Ma też wierzyciel swobodę co do sformułowania powództwa.