Terminy zaprzeczenia ojcostwa przez męża matki

Występują trzy terminy na zaprzeczenie ojcostwa przez męża matki:

I termin jest uregulowany w art. 63 Kodeksu Rodzinnego i Opiekuńczego (KRO) – 6 miesięcy od dnia, w którym mąż matki dowiedział się o urodzeniu dziecka przez żonę.

Mąż matki może wytoczyć powództwo o zaprzeczenie ojcostwa w ciągu sześciu miesięcy od dnia, w którym dowiedział się o urodzeniu dziecka przez żonę, nie później jednak niż do osiągnięcia przez dziecko pełnoletności.


Jeżeli mąż wiedział o ciąży, to powinien dopełnić staranności, żeby dowiedzieć się, kiedy dziecko się urodziło. W przypadku niedotrzymania terminu następuje oddalenie powództwa. Występują wtedy inne osoby, które mogą wnieść powodztwo o zaprzeczenie ojcostwa, ale tylko prokurator nie jest ograniczony terminem.

II termin jest uregulowany w art. 64 KRO – 6 miesięcy od dnia ustanowienia przedstawiciela ustawowego bądź od dnia uchylenia ubezwłasnowolnienia.
§ 1. Jeżeli mąż matki został całkowicie ubezwłasnowolniony z powodu choroby psychicznej lub innego rodzaju zaburzeń psychicznych, na które zapadł w ciągu terminu do wytoczenia powództwa o zaprzeczenie ojcostwa, powództwo może wytoczyć jego przedstawiciel ustawowy. Termin do wytoczenia powództwa wynosi w tym wypadku sześć miesięcy od dnia ustanowienia przedstawiciela ustawowego, a jeżeli przedstawiciel powziął wiadomość o urodzeniu się dziecka dopiero później – sześć miesięcy od dnia, w którym tę wiadomość powziął.
§ 2. Jeżeli przedstawiciel ustawowy męża całkowicie ubezwłasnowolnionego nie wytoczył powództwa o zaprzeczenie ojcostwa, mąż może wytoczyć powództwo po uchyleniu ubezwłasnowolnienia. Termin do wytoczenia powództwa wynosi w tym wypadku sześć miesięcy od dnia uchylenia ubezwłasnowolnienia, a jeżeli mąż powziął wiadomość o urodzeniu się dziecka dopiero później – sześć miesięcy od dnia w którym tę wiadomość powziął.

Przedstawiciel ustawowy, czyli opiekun, nie ma potrzeby uzyskania zgody sądu opiekuńczego. Niektóre orzeczenia Sądu Najwyższego twierdzą, ze opiekun powinien uzyskać zgodę sądu opiekuńczego.

III termin uregulowany w art. 65 KRO – 6 miesięcy od ustania choroby lub zaburzeń
Jeżeli mąż matki zapadł na chorobę psychiczną lub innego rodzaju zaburzenia psychiczne w ciągu terminu do wytoczenia powództwa o zaprzeczenie ojcostwa i mimo istnienia podstaw do ubezwłasnowolnienia całkowitego nie został ubezwłasnowolniony, może on wytoczyć powództwo w ciągu sześciu miesięcy od ustania choroby lub zaburzeń, a gdy powziął wiadomość o urodzeniu się dziecka dopiero później – w ciągu sześciu miesięcy od dnia, w którym tę wiadomość powziął.

Przepisy wspólne dla tych trzech terminów
Wytoczyć powództwo może kurator, który musi uzyskać zezwolenie sądu opiekuńczego. Kurator powództwo wytacza przeciwko dziecku i matce, a jeżeli matka nie żyje, to przeciwko dziecku. Dziecko w tym przypadku nie może być reprezentowane przez rodziców bo zachodzi kolizja interesów. Art. 99 KRO – wtedy sąd opiekuńczy ustanawia kuratora.

Do pozwu dołącza się wniosek o ustanowienie kuratora, który będzie reprezentował dziecko, bo bez tego pismo złożone przez profesjonalnego pełnomocnika będzie odrzucone. Można podać, kto ma być kuratorem. Rozpoznanie w przedmiocie ustanowienia kuratora będzie się odbywało osobno w postępowaniu nieprocesowym. Po rozpoznaniu sprawy sąd wydaje orzeczenie będące wyrokiem, podlegającym apelacji. Skarga kasacyjna od tego wyroku nie przysługuje, ponieważ skarga kasacyjna tylko w sprawach o przysposobienie przysługuje w postępowaniu nieprocesowym.