Ustroje wspólności majątkowej małżeńskiej

Ustrój wspólności majątkowej małżeńskiej można podzielić na 3 typy:
1. Wspólność ogólna – zakłada że całe majątki dotychczasowe i przyszłe małżonków stanowią jedną masę wspólną. Są takie systemy które przyjmują ten bardzo szeroko rozumiany ustrój wspólności majątkowej.
2. System wspólności dorobku – każdy małżonek zachowuje majątek odrębny i prawo do niego (to co zostało nabyte przed małżeństwem), a wspólne staje się tylko to czego małżonkowie dorobili się w czasie trwania małżeństwa.
3. System podziału dorobku – każdy małżonek ma oddzielny majątek, na który składają się zarówno to co wniósł do małżeństwa i to czego w trakcie małżeństwa się dorobił. W chwili ustania małżeństwa to czego się dorobili małżonkowie w małżeństwie łączy się w spólna masę i ulega podziałowi pomiędzy małżonkami. Ten system w sposób zmodyfikowany jest stosowany w wielu krajach – m. in. Niemcy, Szwajcaria. Obowiązywał on też w Polsce na mocy dekretu z 19 maja 1946 r. Prawo Małżeńskie Majątkowe i obowiązywał do 1950 roku. System ten nazwano wtedy systemem podziału dorobku na wypadek ustania małżeństwa i polegał na rozdzielności dorobku w taki sam sposób jak wyżej opisano – każdy miał majątek przedmałżeński i ten majątek dorobków i ewentualnie wyrównanie następowało między tymi majątkami po ustaniu małżeństwa.
Kiedy powstała komisja kodyfikacyjna w 1998 roku i przygotowała nowele z czerwca 2004 roku, która weszła w życie 20 stycznia 2005 roku, to dyskutowano czy z uwagi na prostotę rozliczeń zarządu wynikających z tego systemu podziału dorobku nie wprowadzić jako podstawowego.
Od 1946 roku do 1950 roku był właśnie ten system podziału dorobku jako ustawowy.

Od 1950 roku obowiązuje system wspólności dorobku, bowiem posłowie i osoby przygotowujące nowelizacje kodyfikacji nie zdecydowały się ostatecznie na zmianę tego systemu i jest to system wspólności dorobku, czyli ta wspólność ustawowa. Jednakże przy okazji nowelizacji podnoszono dość istotne kwestie zwłaszcza, że należało tutaj zmodyfikować te przepisy w płaszczyźnie stosunków wewnętrznych miedzy małżonkami, jak i w płaszczyźnie stosunków między małżonkami a osobami trzecimi w zakresie m.in. różnych transakcji.