Zawód felczera i różnice z zawodem lekarza.

Felczer jest to zawód pomocniczy w stosunku do zawodu lekarza. Naczelna Rada Lekarska przyznaje prawo wykonywania zawodu i używania tytułu felczera osobom, które:

  1. ukończyły liceum felczerskie lub szkołę felczerską w Polsce albo
  2. posiadają decyzję, w której Minister właściwy do spraw zdrowia potwierdza kwalifikacjezawodowe felczera osobom, które posiadają dyplom wydany w państwie innym niż państwo członkowskie Unii Europejskiej, uznany w Rzeczypospolitej Polskiej za równoważny na podstawie umów międzynarodowych lub odrębnych przepisów., oraz dyplom wydany w państwie innym niż państwo członkowskie Unii Europejskiej, uznany w Rzeczypospolitej Polskiej za równoważny na podstawie umów międzynarodowych, albo
  3. posiadają kwalifikacje do wykonywania zawodu felczera nabyte w państwie członkowskim Unii Europejskiej innym niż Rzeczpospolita Polska,
  4. posiadają pełną zdolność do czynności prawnych,
  5. posiadają stan zdrowia pozwalający na wykonywanie zawodu felczera,
  6. władają językiem polskim w mowie i w piśmie, w stopniu niezbędnym do wykonywania zawodu felczera,
  7. przedstawią zaświadczenie wydane przez odpowiednie władze państwa, w którym został wydany dyplom, że posiadają na terenie tego państwa prawo do wykonywania zawodu felczera, które nie zostało zawieszone ani którego nie zostali pozbawieni, oraz że nie toczy się przeciwko nim postępowanie w sprawach pozbawienia albo zawieszenia prawa wykonywania zawodu.

Wykonywanie zawodu felczera polega na udzielaniu świadczeń zdrowotnych, a w szczególności:

  1. badaniu stanu zdrowia,
  2. rozpoznawaniu chorób i zapobieganiu im,
  3. udzielaniu pomocy w stanach zagrożenia życia i zdrowia,
  4. wykonywaniu czynności z zakresu medycyny pracy, zapobieganiu i zwalczaniu
  5. chorób zakaźnych,
  6. sprawowaniu nadzoru nad artykułami żywnościowymi i produktami użytkowymi,
  7. stwierdzaniu zgonów,
  8. udziale w procesie leczenia pod nadzorem lub przy współpracy z lekarzem.

Starszy felczer albo felczer może wydać ubezpieczonemu orzeczenie o czasowej niezdolności do pracy jednorazowo do 7 dni, z tym że łącznie orzeczony okres niezdolności do pracy nie może być dłuższy niż 14 dni.
Felczer lub starszy felczer mają prawo przepisywać produkty lecznicze, które są dopuszczone do obrotu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, z wyłączeniem leków bardzo silnie działających oraz niektórych środków odurzających i psychotropowych, oraz środki spożywcze specjalnego przeznaczenia żywieniowego.
Felczera wiąże tajemnica analogiczna do tajemnicy lekarskiej z jednak, że od obowiązku zachowania tajemnicy felczer jest zwolniony w stosunku do lekarza, sprawującego nadzór fachowy nad danym zakładem bądź kierującego czynnościami felczera, a ponadto w przypadkach:

  1. gdy tak stanowią ustawy;
  2. gdy osoba, korzystająca z jego pomocy lub jej prawny zastępca, zezwolą na ujawnienie tajemnicy;
  3. gdy zachowanie tajemnicy może spowodować istotne niebezpieczeństwo dla życia i zdrowia osoby, korzystającej z pomocy felczera.

W nagłych wypadkach nie wolno felczerowi odmówić udzielenia
pomocy choremu do czasu przybycia lekarza.
Kwalifikacje felczera są zdecydowanie niższe niż kwalifikacje lekarza. Nie wymaga się od niego ukończenia wyższych studiów medycznych, a jedynie szkoły średniej i zdobycia odpowiednich kwalifikacji na poziomie średnim. Jednakże zakres jego uprawnień jest bardzo zbliżony do uprawnień lekarza, jednakże wybierając się do felczera należy pamiętać że jest to osoba po pewnego rodzaju studium medycznym, a nie wykształceniem medycznym i nie posiada wielu kompetencji jakie zobowiązany jest posiadać lekarz.